Olga Zuiderhoek begon bij het Werkteater en speelde vervolgens bij verschillende gezelschappen, waaronder De Mexicaanse Hond en Orkater. Bij Hummelinck Stuurman speelde ze in succesvolle producties, waaronder stukken van Paul Haenen, Frank Houtappels en Kees van Kooten. Zij was samen met Porgy Franssen te zien in Wie is er bang voor Virginia Woolf?, winnaar van de Toneel Publieksprijs 2007. Afgelopen kerstperiode speelde zij Vrede op aard, Kerstmis in Amsterdam (reprise vanaf december 2010) samen met Kees Prins.
Daarnaast is Olga Zuiderhoek bekend van films als Abel, Ja zuster, nee zuster en Tiramisu en televisieseries als Seth en Fiona, Keyzer & De Boer Advocaten en In voor- en tegenspoed.

Michiel van Erp (regie en filmbeelden) is naast toneelregisseur vooral documentairemaker. Hij verwierf faam met Lang leve, de langlopende reeks televisiedocumentaires waarin gewone mensen op een buitengewone manier geportretteerd werden. Hij maakte films over de Zangeres Zonder Naam (Vergeet me niet), de uitvaart van Prins Claus (Op handen gedragen) de schrijfster Connie Palmen (Op zoek naar de Heilige Tijd) en fotograaf Erwin Olaf (Erwin Olaf: on beauty and fall). Grote successen in de bioscopen waren de documentaires Pretpark Nederland en Angst. Eind vorig jaar maakte hij een portret van onze vorstin: Beatrix, Majesteit.
In het theater regisseerde hij bij gezelschap mugmetdegoudentand de voorstellingen Mexico, Tourist en Brak. Deze laatste voorstelling werd gespeeld door onder andere Olga Zuiderhoek. In 2005 verscheen Van Erp's eerste boek: Voor de geraniums.

Judith Herzberg (tekst) debuteerde in 1961 met gedichten in Vrij Nederland. In 1963 verscheen haar eerste bundel, Zeepost. Hierna volgden onder meer Beemdgras, Strijklicht, Zoals, Bijvangst, Soms vaak, Vliegen, Zijtak en Het vrolijkt.
Vanaf het begin van de jaren zeventig schreef zij toneel- en televisieteksten, filmscripts en teksten voor musicals. Er bestaat veel waardering voor de poëzie van Herzberg. De bloemlezing Doen en Laten behoorde in 1994 tot de honderd beste boeken en haar gedichten zijn onder meer in het Duits, Turks en Engels vertaald.
Judith Herzberg schreef De Caracal in 1988 in samenwerking met Motti Averbuch voor Marjon Brandsma, die het speelde in regie van Gerardjan Rijnders. Andere toneelstukken van haar hand zijn onder meer De deur stond open, Het is geen hond, Leedvermaak, De kleine zeemeermin, Rijgdraad, De Nietsfabriek, Simon en Vielleicht Reisen.